Aansluiting op de wijk

Het ontwerp zoekt bewust aansluiting bij de schaal en het karakter van de Martinilaan. Het eerste bouwblok is zo gepositioneerd dat een groene buffer tussen bebouwing en straat kan ontstaan. Deze opzet versterkt het parkachtige karakter van de omgeving en zorgt voor een rustige overgang tussen openbaar gebied en woonbebouwing. In het volume zijn ter plaatse van de entrees inspringingen opgenomen. Deze creëren niet alleen herkenbare toegangszones, maar zorgen ook voor lucht en ruimte tussen de verschillende bouwdelen. 

Opbouw van het volume

De architectuur is opgebouwd volgens een klassieke driedeling van plint, middenstuk en top. De plint vormt een robuuste en steenachtige basis waarop het gebouw rust. Het glooiende maaiveld loopt daarbij visueel door tot aan de plint, waardoor het gebouw stevig verankerd wordt in het landschap. Daarboven bevindt zich het middenstuk, uitgevoerd in houten gevelbekleding.

Deze materialisatie geeft het gebouw een warme en natuurlijke uitstraling en versterkt het paviljoenachtige karakter van het volume. De bovenste bouwlaag wijkt subtiel af in materiaal en dakrand, waardoor de top los lijkt te komen van het middenstuk. Deze beëindiging geeft het gebouw een zachte en verfijnde kroon.

Paviljoens in het groen

De bovenste lagen zijn voorzien van een setback, waardoor ruimte ontstaat voor royale dakterrassen bij de grotere woningen. De gevelopeningen zijn voornamelijk horizontaal georiënteerd en lopen soms over meerdere woningen door. Hierdoor wordt de individuele woning minder nadrukkelijk afleesbaar in de gevel en ontstaat een samenhangend architectonisch geheel. Het gebouw presenteert zich niet als een traditionele stapeling van appartementen, maar als een paviljoenachtig volume in een groene setting. De combinatie van een robuuste plint, houten gevels en een verfijnde top zorgt voor een duurzame en natuurlijke uitstraling die aansluit bij de parkachtige omgeving van de Martinilaan.