Begijnhof als stedenbouwkundig concept

De stedenbouwkundige opzet van het plan is te associëren met de opzet van een begijnhof. Waarin in de nabijheid van een kerk, huizen worden gebouwd welke een hof omsluiten, al dan niet ommuurd.
Hiermee krijgt het plan met zijn vormentaal een eigen identiteit. De strakke lichte volumes bieden op de begane grond voldoende ruimte voor een volledig woonprogramma en een slaapkamer gelegen aan een omsloten patio tuin welke maximaal privacy biedt. De geschakelde terugliggende verdiepingen geven het plan lucht. Deze heldere en eenduidige vormentaal zorgt voor rust en ruimte in het binnenhof.

Entrees als verbindend element

De entree partijen van de woningen vormen de verbinder tussen de strakke bakstenen volumes. Door de 18 woningen te spiegelen ontstaat er een maat en schaal welke grandeur uitstraalt en het gevoel geeft dat je een villa gaat betreden. De overstekken en het gekozen materiaal aluminium met bijpassende huisnummers, maken het geheel af.

Oriëntatie tussen hof en patio

De woningplattegronden zijn zowel op het binnenhof, de Aquamarijnstraat als op de patio georiënteerd. Bij de meeste woningen grenzen de leefkeuken en slaapkamer aan de privacyzijde van de patio en zoekt de woonkamer de verbinding met het binnenhof. De leefkeuken wordt in de zomer naar buiten toe verlengd door het gebruik van de patio.

Zo worden op verschillende plaatsen in de gevel de kozijnstijlen achter het metselwerk weggewerkt waardoor een raam niet meer lijkt dan een glazen uitsnede in het massieve blok. De kleurstelling van de kozijnen en entrees is in een zachte tint ontworpen om meer rust en eenheid te vormen richting het binnenhof. De posities van de ramen op de verdiepingen zijn zoveel mogelijk in de zijgevels geplaatst waardoor de voorgevels onverstoord met elkaar verbonden blijven.